All you can eat, meer of minder?
Ben je beter uit door te gaan eten bij een all you can eat restaurant? Dit vraag ik mij altijd af als je “vol” en vermoeid terugkomt van een etentje, waarbij je in een paar uur eten mag halen van verschillende buffetten en keukens. Het oogt heel aantrekkelijk: voor een klein bedrag alles proeven! Bijna te mooi om waar te zijn.
Maar wat gebeurt er precies met je brein wanneer je een bodemloze hoeveelheid voedsel naar binnen mag werken? Waarom ga je helemaal los ? En ben je echt minder geld kwijt of betaal je toch meer door de duurdere drankjes? Onlangs las ik een leuk stuk in de Belgische krant “De Morgen”: “Dat heeft te maken met het psychologische effect van het vaste bedrag, de ‘flat rate’ zoals we het noemen. Zo beslis je eigenlijk op voorhand al om meer te gaan eten dan wanneer je anders zou doen, want in je hoofd heb je tenslotte al betaald. Psychologisch gezien heb je je geld al uitgegeven zodra je daar binnenkomt, en vervolgens moet je de benefits zien binnen te harken”.
Ook wordt op een grappige manier uitgelegd welke psychologische trucjes worden toegepast in deze vorm van horeca. Van minder vlees (=duur!), meer calorierijke hapjes tot en met kleine bordjes. Net als bij de supermarkt maakt ook de routing (waar wordt wat aangeboden), het verschil in wat je kiest om te eten. En zeker geen vers op het menu. Dat is te duur. Ik heb mij kostelijk vermaakt met dit stukje proza. Het bewijst dat wij ons als makke schapen laten leiden als de juiste technieken worden toegepast.
