Image thumbnail

Corona Tag

Elke dag is voor mij anders sinds Corona. Ik leef in gespleten werelden. De ene dag praat ik met Retailers die alle zeilen bij moeten zetten om voldoende aanbod te hebben voor de grote vraag. Met mensen die extra uren draaien om ons voedsel in de winkel te krijgen. De andere dag met ondernemers, waar bijna geen omzet binnenkomt vanuit Foodservice klanten. Thuis hoor ik in een videocall dat familie overuren draait op de Corona-afdeling. Zelfs het HBO-V diploma moet wachten, want je bent eerst nodig op de werkvloer. Dit terwijl haar vader in de evenementenbranche duimen draait, en geen inkomsten meer heeft in het komende half jaar. Een schrijnende tegenstelling van druk versus zich vervelen, van overwerk versus inkomen-loos, ziek versus gezond. Corona lijkt de wereld in tweeën te splitsen en toch lijkt het naast elkaar te kunnen bestaan. Waar

  Herken je dit gevoel? Dat je beseft dat je gezond moet eten om je weerstand te verbeteren in  deze Coronatijd, maar dit niet doet.  Dat je rationeel wel weet dat eten van verse groenten en fruit nu nodig is, maar dat je toch liever pizza kiest. Dat je je zorgen maakt om de wereld om je heen, en tegelijkertijd een positief voorbeeld wil zijn voor je kinderen. Dat je al langere tijd met het hele gezin thuiszit en het huis dan wel erg vol is. En je minder beweegt omdat de sportschool dicht is, en toch stiekem zwaarder wordt omdat je niet meer heen en weer naar je werk gaat.  Juist dan is het moeilijk om je ratio te volgen en gezond te blijven eten.  Het woord emotie-eten is niet voor niets uitgevonden. Hieraan moest ik denken toen ik deze week